Aslında sonucunu tahmin ettiğim bir maçtı. Maçı her türlü ManU kazanır ve elini kolunu sallaya sallaya turu geçer diyordum. Ama merak ettiğim Beckham’dı. Oynayacak mı? Yoksa sonradan mı girecek diye beklerken kadroyu görünce sonradan gireceğini tahmin etmiştim.

ManU maça rahat başladı ve rahat bitirdi. Oyunu domine edip rolantide götürdü. Her türlü gol atarım havasında bir maç izlettirdi.

ManU net bir skorla maçı tamamladı. Maçın kritiğini yapmayacağım. Benim için önemli olan Beckham’dı. Oyuna girişi sırasında gözleri dolu doluydu. Tüm taraftarlar onu ayakta alkışlıyordu. Futbol tarihinde kaç kişiye nasip olurdu ki?

Haftalar öncesinde ManU’ya gol attığımda sevinmeyeceğim demişti Beckham. Belki çok profesyonelce bir açıklama ve yaklaşım değildi. Ama etik değerlerin ne denli önemli olduğunu gösterdi.

Gözleri dolu doluydu sahaya adım atarken… Herkes ayaktaydı ve marşlar söyleniyordu. Pankartları açıldı. Gole çok yaklaştı. Öyle güzel bir şut attı ki Old Trafford tribünleri daha çok istedi gol olmasını…

Herkese örnek ve ders olsun. Vefa sadece İstanbul’da bir semt adı değilmiş. Avrupalılar’ın Vefa diye bir semti yok. Onların içinde var o semt…

Helal olsun “Gol atarsam sevinemem” diyen Beckham’a,

Helal olsun Old Trafford’da onu bağrına basanlara…

İyi ki varsın futbol!

Garrincha