Dünkü Fenerbahçe-Bursaspor maçı, birçok açıdan güzel örnek teşkil ediyor. İki takımın da doğruları ve yanlışları, adeta bir futbol dersi niteliğinde… Öncelikle, mücadelenin üst düzey, seyir zevkinin yüksek olduğu bir maç olduğunu belirtelim. Oyunun bazı bölümlerinde gereksiz duraklamalar olmasa, maç spikerlerinin de dediği gibi, Premier Lig maçlarını aratmayan bir karşılaşma olurdu.

Lille maçının moral bozukluğu ve yorgunluğu, maçın ilk dakikalarında kendini hissettirmedi Fenerbahçe adına. Buna karşın Bursaspor aşırı derecede ürkekti ve savunma paylaşımını çok kötü yaptılar. Belli ki kupa maçının ilk ayağında oynadıkları 3-0’lık maçın etkisinde kalmışlardı. Fenerbahçe, Alex-Wederson-Andre Santos üçlüsüyle 2-0 öne geçerek cezayı erken kesti. Bu 2 gol, yüzde 80 Bursa defansının yerleşim hatasından, yüzde 20 yetenekten geldi.

20. dakikada 2 farklı geriye düşen Bursaspor’un, bu dakikadan sonra demoralize olmaları beklenirken maça daha çok asılmaları ve daha iyi oynamaları, Ertuğrul Sağlam’ın eseriydi diyebiliriz. Sercan gibi bir eksiği, hareketli futbolcu Batalla doldurdu ve Arjantinli oyuncu, 1.70’lik boyuyla 2 haftada 2. kafa golünü attı, uzun boylu Turgay’a inat. Turgay’ın bu maç bekleneni veremediğini de söylemek lazım.

İkinci yarıya, ortasaha çizgisini maç boyunca hiç geçmeyen sol bek Yenal’ı çıkartıp, kısıtlı yeteneğine rağmen ileri gidip gelmeleri iyi yapan Mustafa Keçeli’yi oyuna alarak başladı Ertuğrul Hoca. Bu değişikliğin üstüne, Özer’in sakatlanmasıyla sağ açığa kayan Gökhan Gönül’ün yerine geçen, devamlı oynamayan bir oyuncu olan Önder’in oyuna girmesi eklenince, Bursaspor’un sol kanadı iyi çalışmaya başladı. Üstelik, beklenenin aksine ilk yarı kötü maç çıkaran sağ kanatları da bu devre iyi oynadı. Kontrollü bir şekilde defans yaptılar, ileriye de organize bir şekilde çıktılar. Bu dakikalarda Fenerbahçe’de yorgunluk belirtileri başladı. Bu yorgunluk, konsantrasyon kaybını getirdi ve Bilica, gereksiz bir çift vuruşa neden oldu.

Bu golde bir şeye dikkat çekmek istiyorum. Atış öncesinde Cristian, hakemin onca uyarılarına rağmen, ısrarla baraj mesafesini ihlal etti. Ve top Cristian’a çarpıp ağlarla buluştu. Hani, oh olsun derler ya…

Bu gol belki şans golü olabilir. Ama Bursaspor’un ısrarla top şişirmeyip, ayağa pasla rakip sahaya gitmesinin dolaylı bir hediyesiydi de diyebiliriz.

Son gol ise, Fenerbahçe’de konsantrasyon kaybının üst düzeyde olduğunu gösteriyordu. Sanki mağluplarmış gibi geride sadece bir kişi bırakıp topluca hücum ettiler. Volkan Şen’in asistiyle günün yıldız ismi Ozan İpek, 3. golü atmakta çok zorlanmadı. Ve böylece, İnönü’deki Beşiktaş maçından sonra muhteşem bir geri dönüş daha yaptılar. Yine son 5 dakika, yine geriden gelip aldılar. Dolmabahçe’de 2-1’den, Kadıköy’de 2-0’dan çevirdiler maçı.

Ertuğrul Sağlam’ı bir kez daha tebrik etmek gerekir. Kazanmak için şuursuzca hücumun değil, sabırlı oyunun gerekli olduğunu bir kez daha gösterdi. Kritik maçlarda galip gelmenin şifresini çözmüş adeta. Hani şampiyonluk demek istemiyorum, zaten yönetiminin ve taraftarının şampiyonluğu hak ettiğini düşünmüyorum, ama zirve mücadelesinde sonuna kadar varolacaklarına inanıyorum.

Malachy

Hafta içi oynanan şampiyonlar ligi ve UEFA kupası maçlarından sonra ligler tüm hızıyla devam ediyor. Bu hafta birçok ligde birbirinden önemli maçlar oynanacak. Yine bir adım önde olan maçları değerlendirmekte fayda var.

İlk olarak kendi ligimizden başlayalım. Haftanın en önemli maçı şüphesiz Fenerbahçe-Galatasaray maçı olacak. İki takımda UEFA maçlarında galibiyet bu maça moralli çıkacaktır. Galatasaray teknik direktörü Frank Reijkard, Arda ve Baroş’u UEFA maçında oynatmayarak Elano ve Nonda’ya şans verdi. Bu ikili zaten maça damgasını vurdu. Fenerbahçe ise hemen hemen ideale yakın kadroyla çıktı. Alex, Guiza ve Semih ise sakatlıkları nedeniyle bu maçta görev almadılar. Ama Galatasaray maçında oynarlar mı bilemiyorum.

Ligdeki konumları bakımından çok önemli bir maç olacağı gibi, sayılı derbilerden bir tanesi olması tüm kamuoyunun gözünün bu maçta olmasını sağlayacak. Fenerbahçe kazanırsa rahatlayacak ve ligi forse etmeye çalışacak. Galatasaray kazanırsa liderliğe yükseleceği gibi alttan gelen takımların zirveye biraz daha yaklaşmasına sebep olacak.

Trabzonspor-Kayserispor maçı da bir anlamda önem taşıyor. Son 3 haftadır galibiyet alamayan Trabzonspor’un artık kazanması gerekiyor. Bu maçla ilgili arkadaşlarımız yazı yazacağı için fazla değinmeyeceğim. Ama bol gollü bir maç olacağını düşünüyorum.

Almanya ligine göz atacak olursak, karşımıza zirveyi zorlayan iki ekibin maçı çıkacaktır. Schalke 04 – Hamburg maçı bu hafta nefesleri keser, bizden söylemesi. Geçtiğimiz hafta Stuttgart’ı deplasmanda yenen Schalke 04, geçtiğimiz hafta Bayern Leverkusen’le beraber kalmasına rağmen UEFA’da deplasmanda Celtic’i deviren Hamburg’un mücadelesinde ilk aklıma gelen olasılık beraberlik…

Ama Felix Magath’ın büyük maçlardaki etkin rolünü düşünecek olursak Schalke bir adım önde gözüküyor. Hamburg zorlu UEFA maçından sonra bu maçta beraberliği korumak isteyecektir.

Bana göre haftanın en önemli maçı İngiltere’de. Liverpool-Manchester United maçı bu haftanın en önemli maçı olacak. Liverpool’da işler iyi gitmiyor. Bir an önce lige tekrar dönmek zorundalar ve bu maçı mutlaka kazanmak zorundalar. Gerrard tam olarak iyileşmedi ama oynayacak durumda, Torres ise bu maça yetiştirilmeye çalışılıyor.

Manchester ise şampiyonlar liginde yoluna doludizgin devam ediyor. Son olarak CSKA Moskova’yı deplasmanda 1–0 yenerek neredeyse gruptan çıkmayı garantilediler. Rooney, Gigs, Vidic ve Evra’nın maçta oynaması zor gözüküyor. Çok ciddi eksikleri var ManU’nun ama son haftalar çok formda bir Valencia var.

Bol gollü ve Liverpool’un galibiyetiyle biten bir maç olmasını umuyorum. Eğer sahaya balonlar girmezse Liverpool kazanacaktır.

Önümüzdeki haftanın maçlarında görüşürüz.

Garrincha

Dün aksam oynanan Türkiye-Ermenistan maçı ile beraber 4 yıllık Fatih Terim dönemini de arkamızda bıraktık. Milli takımlarda çalışmak birçok zaman teknik direktörler için lig takımlarını çalıştırmaktan zor olmuştur. Lisanslı oynayan binlerce oyuncu arasından 22–24 tanesini seçmeniz gereklidir ve çağırdığınız-çağırmadığınız oyuncular ile daima eleştiri konusu olursunuz. Oyuncuların form durumu, yeni yükselen oyuncuları takip edebilmeniz ve hatta oyuncunun milli maçtan önce oynadığı maçta galip mi mağlup mu geldiğini bile göze almanız gerekebilir bazen. Üstelik senede sadece 7–8 maç oynanması ve de futbolcularla maçlardan bir hafta öncesinde beraber olabilme gibi koşullar da isleri iyice zorlaştırır.

Fatih Terim konusuna geri dönecek olursak, bir önceki milli takim teknik direktörlüğü döneminden çok daha tecrübeli ve kariyerli olarak büyük umutlarla milli takimin başına geçti. Görevi devraldığı Ersun Yanal ise aslında pek başarışız bir grafik sergilememesine rağmen İstanbul basınının ayağını kaydırmasıyla görevinden olmuştu. 4 yıllık Fatih Terim önderliğindeki milli takim karnesine bakarsak, arkamızda büyük bir utanç ve büyük bir sevinç vesilesi olan iki olaya tanık oluyoruz. Birincisi olaylı İsviçre maçı ve diğeri de son Avrupa Şampiyonası’ndaki performansımız. Bu dönemde Fatih Terim’e yapabileceğimiz en büyük eleştiri ise, iskelet bir kadro ve oturmuş bir oyun düzeni kuramayışıdır. Oyun taktiğini her zaman elindeki oyunculara göre ayarlayan Fatih Terim, maalesef olumlu futbol acısından milli takımımıza karakterli bir oyun anlayışı benimsetememiştir. Bu yüzden hep inişli-çıkışlı bir grafik sergileyerek, futbolcuların moral motivasyonuyla bir ileri bir geri gidip durduk. Sonunda arkamıza baktığımızda, Konfederasyon kupasında üçüncü olan Şenol Güneş’in milli takımından bir adim ileri gidemediğimizi acı bir şekilde görmüş olduk.

Fatih Terim istifa edince ilk olarak aklımıza gelen soru yerine yerli mi yoksa yabancı teknik direktör getirileceği oldu doğal olarak. Yerlilerden boşta olan Bülent Uygun, Ertuğrul Sağlam veya Ersun Yanal; uzun süredir gözü milli takim teknik direktörlüğünde olan Mustafa Denizli…

Federasyon başkanının yaptığı açıklamaya göre, TFF ilk tercihini yabancı teknik direktörden yana kullanacağı için bu seçenekleri şimdilik kapalı tutuyoruz.

Yabancılardan ise, yine ilk akla gelenler, Türkiye’yi tanıyan yerli-yabancılar. Bunların başını da Lucescu, Daum ve Gerets çekiyor.

Her fırsatta Türkiye’ye gelmek istediğini belirten veya gazetelere öyle yansıtan Lucescu’nun gelmesi hiç de uzak ihtimal değil. Bir süre önce kalp krizi geçiren ve yoğun tempoda çalışması sakıncalı olan Lucescu için Türk milli takimi iyi bir tercih olabilir.

Bir başka seçenek ise bu sezon Al Hilal takiminin başına geçerek birçok kişiyi şaşırtan Eric Gerets. Çok konuşulan başka bir seçenek ise “Tanjevic modeli” olarak bildiğimiz, Fenerbahçe-Milli takim teknik direktörlüğü modeli temel alınarak Christopf Daum gibi gözüküyor. Fakat Daum’un böyle bir yükün altına girmesi ise küçük ihtimal gibi gözüküyor.

Diğerleri kadar yerli olmasa da daha önce Türkiye’de çalışmış olan Guus Hiddink de milli takim için adi gecen teknik direktörlerden. Şaşırtıcı bir bicimde çalıştırdığı lig takımlarında büyük başarı elde edemeyip, milli takımlarda büyük-küçük demeden önemli basarılar elde eden tecrübeli teknik direktör, milli takımlar kariyerine Türkiye ile beraber kaldıracağı kupaları da eklemek isteyebilir.

Fakat hangisi gelirse gelsin, maaşı çok tartışılan Fatih Terim’den çok daha fazla para isteyecekleri aşikâr. Sanırım yeni dönemle beraber yeni tartışma konuları açılacak.

Bundan sonraki süreçte elbette birçok başka isim de yazılıp çizilecektir, bizim temennimiz, hak edene formanın verildiği, hem Anadolu’nun hem de İstanbul’un milli takimi olabilen, karakterli bir takim izleyebilmektir. Bu yolda bizi başarıya ulaştırabilecek hangi teknik direktör var ise, tüm gücümüzle destekçisi olacağımıza şimdiden söz veriyoruz. Öyle ya da böyle bir turnuvayı daha evimizden izleyeceğiz, artik önümüzdeki turnuvalara bakacağız…

A.Kandemir

Emre Aygün’ün 5 dakikada attığı ve attırdıkları,Bilal Çubukçu’nun frikik’i,Mehmet Yılmaz’ın golleri ile daha fazla gözüme çarpan Trabzon doğumlu futbolcuları,daha fazla irdeledim..Bakın neler var..

İlk önce Özer Hurmacı ile başlamak istiyorum..

Belki de Türkiye’de gelecek vaat etme potansiyeli en yüksek isim kendisidir..Fakat transfer olduğu kulüple bu potansiyelleri uyuşmadığı çok açık..Bu zamana kadar gençken Anadolu’dan alıp,yeteneklerini körelterek,futbolcuları Anadolu’ya tekrar yayma konusunda en becerikli klüp olan Fenerbahçe bir cevheri daha kömürleştirecek gibi duruyor..

Ankaraspor’da çıkardığı performans ile hem Türkiye’den hem de Avrupa’dan kendine hayranlar çıkartan Özer,Daum’un Fenerbahçe’de kendisine şans vermemesiyle beraber kulübede sıkılmaya başlayacak gibi.İnşallah Daum kalıplaşmış taktik anlayışından vazgeçerde,Özer’i sahalarda yeniden görebiliriz.

Özer Gençlerbirliği maçında 30 dakika,Diyarbakır maçında da 6 dakika olmak üzere toplam 36 dakika şans bulabildi ancak..Şansının açılması dileğiyle..

Emre Aygün – Ankaragücü

Evet, sıra bu sene kendinden oldukça söz ettirecek gibi duran, Ankaragücü’nün Galatasaray maçında 5 dakikada 1 golünü atıp 1′de asistini yapan, Eski Trabzonsporlu Emre Aygün’de.

Oda gelecek vaat edenlerden.Trabzonspor’un altyapılarını başarıyla atlayarak,profesyonel olan,Ardından Yozgat,Ordu Akçaabat Sebat gezen forvet oyuncumuz..Geçen sene Akçaabatsebatspor formasıyla 8 gol kaydetmişti.Bu sene ise Ankaragücü ile forma giydiği 5 maçta 3 gol atma becerisini,hem de 2 lig yukarda,süper ligde gösterdi.

Hikmet Karaman’ın kendisine güvendiğini düşünüyor,ve başarılarının devamını diliyorum..

Mehmet Yılmaz – Eskişehirspor

Ligimizin tecrübeli forvetlerinden. Futbola Trabzon Telekom’da başlayarak, Trabzonspor’da zirve yaptı. Daha sonra Denizli, Ankaraspor, Ankaragücü derken soluğu Eskişehirspor’da aldı. Rıza Çalımbay tarafından değişik mevkilerde görevlendirilse de 8 maçta attığı 3 kritik golle futbolunun bu sene baharını yaşayacak gibi.

Eskişehirspor’da bu sene kanatlarla beraber orta saha ve forvetin her bölgesinde görev alıyor. Böyle devam etmesi dileğiyle.

Ergin Keleş – Manisaspor

Geçen sene Manisa’ya ikinci yarının başında gitti..Oynadığı 9 maçta 2 gol attı,Bu sene ise kendini Fenerbahçe’nin çok zorlandığı Manisa maçında takımının tek golünü atarak gösterdi..6 maçta 3 kere ilk 11′de başladı,3′ünde ise sonradan girdi..Sonradan girdiği maçlarda pek etkili olmasa da Mesut Bakkal ona forma şansı vermeye devam edecek gibi.Trabzonspor’da bekleneni verememişti,Bende bıraktığı tek şey 88′inci dakikada Ali Güzeldal’a attırdığı ve galibiyeti getiren goldür.İnşallah yok olmaz Dünya liseler gol kralımız..

Bilal Çubukçu – Gençlerbirliği

Transfer döneminde adı çokça Trabzonspor’la anıldığı halde,yerel basının söylentilerine göre 300 bin euro fazla görüldüğü için alınmayan Trabzonlulardan..Bu sene kendisini Trabzonspor’a frikikten attığı şahane golle tanıdık kendisini..Bu sene 7 maçın 6′sında sonradan oyuna giren Bilal,attığı golün ödülü olsa gerek Fenerbahçe maçında ilk 11′de başlayıp ilk 90 dakikasını doldurdu..Umarız kendisini geliştirip,böyle frikik gollerini bize daha çok izlettirir..

Aykut Demir – Gençlerbirliği

Trabzonspor’un kapısından dönen bir başka gurbetçimiz.Onu da ne hikmetse İlhan Cavcav çekmiş yanına.9 maçın 9′undada aldığı görevi başarıyla yerine getiriyor.Defansın hem ortasında hem de sağ bekte çok başarılı..Umarım Trabzonspor kaçırdığına pişman olmaz..

Unuttuklarımız varsa affola fakat şu anlık dikkatimi çekenler bunlar.İlk haftalarla beraber göze batan Trabzonlular, inşallah diğer haftalarda göze batar ve devamını getirirler..

Sevgiler,

Thebiglebowski