Mourinho resmen Real Madrid’de!

Sonunda beklenen transfer gerçekleşti. Mourinho resmen Real Madrid’in başına geçti. Cuma günü basına tanıtılacak-mış. Mourinho’nun nesini basına tanıtacaksın ki? Adamı tanımayan yok zaten.

Mourinho’nun Real Madrid ile neler yapabileceğini kestirmek güç. Fakat belli olan bir şey var ki lig yarışı Barça – Real arasında geçecek. Başka sürpriz olur mu? Zannetmiyorum. Mourinho’nun taktikleri bir yana saha kenarındaki ve saha dışındaki mizacı herkes biliyordur. Değişik ve renkli bir kişilik…

Kendisi hakkında uzun uzadıya bir yazı yazacağım. Hep sınavlar nedeniyle erteliyorum. Ama biraz argüman biriktirdim sayılır. Geriye bu yazıları derlemek kaldı.

*

Türkiye : 2 – 0 : Kuzey İrlanda

Hiddink’in takımın başına geçmesinden sonra milli takımımız ikinci maçına çıktı. Taktikleri yine Oğuz Çetin verdi diye düşünüyorum. Amatör bir maç edasında oynanan maç acayip sıkıcıydı.

Atılan 2 gol bile insan hiç feyz vermedi. Şahsen izlerken sıkıla sıkıla bir hal aldım. Heyecan yok, modern futboldan eser yok, berbat zemin, rezalet bir stadyum ve sıcaktan inim inim inleyen futbolcular. Çok mu aramışlar bu stadı?

Gerçi Rıdvan Dilmen maçı yorumlarken övecek birçok hareket buldu. Ama tarafsız gözle bakan bir insan o sahadaki futbolun ve futbolcuların hangi yanını övebilirdi merak etmiyor değilim.

A.B.D maçı daha güzel ve keyifli olur diye umuyorum.

Garrincha

Milli Takım kararını açıkladı. Yeni hocamız Guus Hiddink olacak. Ülkemize yabancı değil, zamanında teneke bağlanarak yollandı arkasına ülkemizden.,. Modern futbol oynatmaya çalıştığı, ancak buna Türk futbolcuları hazır olmadığından başarısız oldu şeklinde bir kanı vardır bilgisine güvendiğim büyüklerimde. Açıkçası her dönem yerliden yana oldum ancak elle tutulur bir Türk hoca alternatifi olduğunu da sanmıyorum.

Şenol Hoca’nın karizmadan yoksun olması(!),  Ersun Yanal’ın dik kafalı(!) olması… Milli Takımın kaçırdığı iki fırsatın muhteşem dayanakları… Bunlar dışında da bu işi yapabilecek T.C. vatandaşı, şu an itibarı ile benim gözümde yok.

Guus Hiddink’in geçmişi, kişisel kanaatimce başarılıdır. Oynatacağı futbolun Fatih Terim futbolundan daha modern ve daha hakkaniyetli kadrolara dayanacağından da şüphem yok. Bu nedenle, doğru ve eleştirilmemesi gereken bir tercih yapıldığı kanaatindeyim.  Bende olan şüphenin sebebi Hiddink’in başarısız olacağı ile alakalı değil, bu adamın kellesinin ne zaman ve hangi sudan sebeple isteneceği ile alakalı. Temennim odur ki, verilen bu kararın arkasında topyekun durulur ve planlı-programlı bir düzenleme ile milli futbolumuz yönetilir. Çözüm önermeksizin kelle isteme hastalığını yenmeye buradan başlayabiliriz..

Yardımcıları Engin ve Oğuz kafamda soru işaretleri oluştursa da, tecrübesi ile Hiddink’in bu işin altından kalkabilecek kalibrede bir teknik adam olduğu aşikâr. Şimdi yapmamız gereken işin ehline saygı duymak ve sabırla destek vermek. Başarı uzak değil…

Blanco G.

Türkiye’nin Euro 2016 Avrupa şampiyonası adaylığı son günlerde önü alınmayacak tartışmaları beraberinde getirdi. Tartışmalar normal çünkü seçilen şehirler tam tartışmayı alevlendirecek türden… Mesela akla gelen ilk soru Trabzon o listede neden yok? Diyarbakır o listede neden yok? Karadeniz’den, Güney Doğu’dan neden bir tane şehir yok?

Şimdi çeşitli gerekçeler ile bu şehirlerin olmadığı söyleniyor. Haklı olarak bir açıklama gerekiyor ve bunu bu şekilde dile getiriyor. Buraya kadar hepsi normal…

Ama yapılan açıklamalar birbiriyle çelişiyor. Mesela diğer şehirlerde aranan özellikler ve olmamalarının gerekçeleri, aday gösterilen şehirlerde de maalesef yok. Ama ne hikmetse projelerden bahsedilmiyor.

Geçtiğimiz günlerde yazılarını çok beğenerek takip ettiğim, Türkiye’de tarafsızlığına inandığım Mehmet Demirkol bir yazı kaleme aldı. Büyük bir beğeniyle okudum. Bir kez daha kalemine olan güvenim arttı. Türkiye’nin İstanbul dışında şampiyonluk yaşamış tek şehrinin orada olmamasını kimse bana izah edemez diyor. Tamamen katılıyorum.

Sadece Trabzon değil, Diyarbakır’ın da orada olması gerekiyordu diye düşünüyorum. Diyarbakır’da sokaklar güvenli değil yalanı ortalıkta dolanıyor. Peki, nerede güvenli? İstanbul’da patlayan molotoflar, Diyarbakır’da da patlıyor. Ya da tam tersi…

Bu organizasyonu kazanacağımıza pek ihtimal vermiyorum. Fakat olurda kazanırsak ne denli başarılı olabiliriz? Ülke olarak böyle büyük bir organizasyona ev sahipliği yapacak potansiyele sahip olmadığımızı düşünüyorum.

Ülkemize her anlamda büyük bir ekonomik katkı yapacak bu tip organizasyonlara aday olurken, aday şehirleri kimler belirliyor merak ediyorum. Ülkenin yarısı yok. Sadece Batı (Marmara, Ege, İç Anadolu, Akdeniz) kesimi aday şehirleri kapsıyor. Bu mudur adaletli bir adaylık projesi?

Şehirleri tek tek ele alacak olursak İstanbul, Ankara, İzmir dışında hepsi elimizde patlar. Antalya konaklama olarak talepleri karşılayabilir ama stad olarak çok çalışılması gerekiyor.

Önümüzdeki günler bu tartışmalar ne kadar sürer bilmiyorum ama çok su götüreceğini düşünüyorum. Gündemi ve olayları yakından takip ederek, konu hakkında ileride yeni yazılar yazarsak o zaman görüşürüz.

Garrincha

Futbol sahalarında en zor görevin hakemlerin üzerinde olduğunu düşünüyorum. Düşünüyorum; her şey anlık. Stadyumda maçı izlerken bir pozisyonu kaçırınca etrafımıza hemen “Nasıl oldu lan?” tepkisini yansıtıyoruz. Daha kibarca versiyonları da var tabii ki… Ama hakemlerin pozisyonları bir daha izleme şansı ya da çevresinde o pozisyonu ona doya doya anlatacak yeteri sayıda insan olamıyor.

Hataları elbette oluyor. Herkes hata yapar. Hakemlerin hatalarının sonuçları direkt etkilediği oluyor mu? Mutlaka oluyordur. Peki, futbolcular kadar sonuçlara etki ediyorlar mı? Ben hiç sanmıyorum.

Ligin en iyi kadrolarına sahip takımlar her maç ortalama en az 7–10 arası pozisyon yakalıyor. Bunların birçoğunu komik bir şekilde kaçırıyor. Teknik seviyesi üst düzey diye sahada bulunan futbolcuların komik gol kaçırma rezaletlerini izliyoruz. Daha sonra giden puan ya da puanların ardından günah keçisi olarak ilk hakemlere yöneliyoruz.

Geçtiğimiz hafta Aziz Yıldırım çok sert bir çıkış yaptı. Normaldir ya da anormal bir durumdur, ona karar vermek kendi açımızdan bakınca biraz garip oluyor. Bu tamamen kendi düşünceleriyle gelişen bir tepkidir diye düşünüyorum. MHK Başkanı istifa edecek diye okuduk. İstifa edebilir ya da etsin hiç umurumda değil. Peki, hakemler ne olacak? MHK Başkanı değişse bile aynı hakemler düdük çalacak.

MHK Başkanı mı bu hakemlere “Şu maçlarda şöyle yapın” diyor? Bunları MHK Başkanını savunmak amaçlı söylemiyorum. Bir kurum suçluysa tepeden tırnağa suçludur. Bir kurumu suçlayıp, daha sonra kurumun sahibi, başkanı sıfatındaki insanların değişmesi ama iş görenlerin aynı kişiler olarak kalmasının esprisi nedir? İnanın merak ediyorum.

Geçtiğimiz hafta Fenerbahçe-Ankaragücü maçı sonrası neden Aziz Yıldırım kameralar önüne çıkmadı? Hani nerede samimiyet? Geçtiğimiz hafta çok seçkin bir insan konuşması yapmıştı. Yeniliriz, yeneriz ama hakem hatalarından şikâyetçiyiz gibi bir çıkışın ardından bu hafta sessiz kalmaları bence hiç doğru değildi. En azından ben bir şeyler söylenmesini beklerdim.

Bu hakem hataları sanki sadece ülkemiz yapılıyor. Dünyanın her yerinde hakem hataları oluyor. Olmaya da devam edecektir. Türk hakemlerine güvenmek için ilk önce onları etki almaya çalışmaktan vazgeçmeliyiz. Her daim topun ağzında onları gösterip, kendi hatalarımıza bakmadığımız için belki de bu durumlara geliyoruz.

Hakem camiasının küçük takım-büyük takım ayrımı yapmadan adilce düdük çalmasını bekliyoruz. Tüm spor kamuoyunun beklentisidir. Hatalarını konuşsak, sabaha kadar konuşuruz. Komik klişeler vardır. “Bizim hakemlerimiz iyi olsa UEFA, Şampiyonlar ligi, Dünya Kupaları, Avrupa Şampiyonları’nda düdük çalarlar.” Şu sözler çok ütopik kaçıyor. İyi de, bizim takımlarımız oralara gidemiyor, futbolcularımız gidemiyor ama biz hakemlerin oraya gidememesinde bir niyet arıyoruz. Türk milli takımı Dünya Kupasına gidemiyor. Bunu irdelemek yerine “Hakemler oraya gidemiyorlar” içerisinde boğuşuyoruz.

Hakem camiasını savunmak istemiyorum. Savunmaya hakkım yok zaten… Kaldı ki kabul edilir olmayan hatalarını savunmak anlamsız olur.

Hakemlerin tesir altına alınmadığı ve Fair Play ruhunun ön planda olduğu bir lig hayal ediyorum.

Hakem hataları lehine olanların tepkisiz kalmasını, aleyhinde olunca ortalık kül bırakmayanları ise kınıyorum.

(…)

Dip not: Parantez açıyorum ve ileride bu konuya devam edeceğimi “Hakem hatalarını” ele alacağımı belirtmek amacıyla parantez içine üç noktayı koyuyorum.

Garrincha

Neden ülke futbolumuz bu kadar geride?

Neden Avrupa’da çok fazla Türk futbolcu yok?

Neden hakemlerimiz üst düzey maçları yönetmeyi hak etmiyor?

Neden Avrupa kupalarında takımlarımız 10 senede bir sonu zorluyor?

Neden milli takımımız kupa organizasyonlarında yok?

Neden,neden,neden?Hep sorarız bu soruları kendimize.Cevaplarını yazıyorum buraya..

1.si ülkede futbolu herkes seviyor.Herkes ilgi duyuyor bu oyuna..Sabahtan akşama,Maçtan 5 gün sonra bile aynı pozisyon tartışılıyor.Ne güzel değil mi?Hayır,Eğer koca ülkede sadece 4 takımın maçları tartışılıyorsa bu hiç hoş bir şey değil.Bu ülkenin sadece 81 tane ili var,Ve ilçelerle beraber binlerce profosyenel takımı..Ama gel gör ki koca ülke 4 dilime bölünmüş.Zaten yapılan araştırmalarda Trabzon dışında diğer bütün şehirlerde,il yaşayanlarının tuttuğu takımlar 3 İstanbul takımından ibaret.E bir Konya’lı bir Bursa’lı bir Antalya’lı bir Manisa’lı Bir Ordu’lu v.s kendi takımını desteklemezse bir adım ileri gitmez tabiî ki hiçbir şey..Yahu şampiyonluk yolunda olan Kayserispor’un stadı bile biletler 2tl’den satışa sunulduğu halde,Ayriyeten ulaşım beleş ilan edildiği halde anca full çekiyorsa kimse bu soruları sormasın..Sorularda ki hedefleri de beklemesinler..Daha bu ülkenin başkentinden şampiyon çıkmamış.Hala bu ülkenin en büyük kentlerinden biri olan İzmir’den bırakın Süper lig’de kafaya oynayan bir kulüp bulmayı,Süper lig’de oynayan bir kulüp bulamıyorsunuz..

2.İstikrar..Ne kadar önemli bir kelime aslında.Bizim futbol dünyamızda ise sadece laf olsun diye kullanılan bir kelime haline gelmiş durumda.Daha doğrusu sadece lafta ve imzalarda..Atılan 3.5 yıllık imzaların tek getirisi,İmza töreninde söylenilen uzun yıllar beraber çalışacağız lafları..Sonucu ise daha yarım dönemde gönderilirken ödenen yüksek tazminat miktarları..Evet bir şeyde istikrarlıyız..Gelen hocaları daha gelmeden gönderme komploları kurarak,Daha adam evini düzmeden göndermekte çok istikrarlıyız..Tolunay Hoca’nın arkasında duran Kayseri yönetimini sadece bu kararıyla değil,Bu zamana kadar ki profesyonel duruşuyla da tebrik ve teşekkür ediyorum.

3.Cem Yılmaz reklamlarında ”Eğitim şart” derken belki de espri yapıyordu ama vecize olacak bir deyim söylediğini şimdilerde çok daha iyi anlıyorum.Avrupa’da okulunuzu bitirmeden profesyonel imza atamazken,Türkiye’de genç yeteneklerimiz futbol oynamak için okullarını bırakıyor.Oysa onların eğitiminin futbollarına yapacağı katkı inanılmaz derecede.Futbolu sadece teknik,güç ve kondisyon olarak görenleri de buradan kınıyorum.Futbolcunun her zaman zekisi makbuldür zannımca,Tabiyeden eğitimlisi.Ata’m yıllar önce söylemiş”Ben sporcunun zeki,çevik ve ahlaklı olanını severim” diye..Keşke ders alsaymışız.Sadece futbolcu değil tabiî ki,Başkanı yöneticisi,Futbolcusu,Teknik direktörü..Hepsinin eğitimlisi..

4.Altyapı. Bu ülkede tek bir altyapı sistemi var. Oda Anadolu kulüplerinin büyük takımlara yaptığı altyapı hizmeti. Sen yetiştir, büyüt, besle. Onun tek hedefi İstanbul’a gitmek olsun. Tabi burada ekonomik dengesizliklerden kaynaklanan problemler mevcut ya oda ayrı mesele.

He asıl altyapı nedir.Futbolun beşiğinde olduğu gibidir..Kadro genişliği sadece transferle yaratılmaz,Ondan daha ucuzu ve daha sağlamı altyapıdan yetiştireceğin yeteneklerindir..Bir sakatlığın,cezan oldumu rahat rahat oynatabileceğin yeteneklerin olmalı orada.Ama nerde..

Ya tamam iyi hoş konuşuyorsunda,Çözüm yazmamışsın diyenlerinizi duyar gibiyim..

Tek çözüm var.Futbola bir darbe şart..

Saygılarımla.

Thebiglebowski

Almanya’da patlak veren şike skandalından sonra sanıyorum Türk takımları ve maçları da nasibini alacak. Aslında şike skandalları bir yana ülkemizde çoğu kez beklenmedik sonuçların olduğu maçların altını da şike söylemleri dolduruyordu. Dile getirilmesi bir yana ülkemizdeki cezalar ne denli caydırıcıdır? Mesela İtalya’da Juventus’a yapılanı Türkiye’de dört büyük takımdan herhangi birini yapabilir mi TFF?

Teşvik primleriyle ilgili bir çok spekülasyon yapılmıştı. Ben hâlen teşvik primi verildiğini ve bu olayın her daim gerçekleşeceğini düşünüyorum. Bu ülkede teşvik primi hep vardı ve olacaktır. Teşvik primlerinin dillere pelesenk olduğu bir ülkeden ben şike olaylarını da beklerim. Kaldı ki, ülkemizde şike olduğunu da düşünüyorum. Öyle olmasa değirmen suları nereden dönerdi?

Şike soruşturması geniş kapsamlı yapılır diye umuyorum. Daha sonra yapılmışsa cezaları nedir, ne değildir hep beraber görürüz.

Gündemi son günlerde oldukça meşgul eden Galatasaray basketbol takımının yaptığı sahtekârlığa değinmeden geçemeyeceğim. “Galatasaray Türkiye’dir” gibi bir söylemi dile getiren bir kitlenin yapmış olduğu bu sahtekârlığın Türkçesi nedir? Şu denli alçalabilen bir kitle ya da takım nasıl olur da çıkıp kendileri için “Galatasaray Türkiye’dir” diyebiliyor? Türkiye’de birçok sahtekârlık kol geziyor, birçok düzenbazlıklar da var. Sanırım kısasa kısas yaparak o kapıya çıkabiliriz.

Bir diğer konu ise; Türkiye’nin düşüşü devam ediyor. Spor ajanslarını gezerken gözüme ilişti, biraz okudum. FIFA sıralamasında Türkiye düşüşe devam ediyormuş. Konuşmamız gereken düşüş mü yoksa düşüşün nedenleri mi? Böyle olacağı belli değil miydi?

Türk milli takımı Fatih Terim’in egoları altında ezilip gitti. Egoları diyorum çünkü kendisi de tüm başarısızlık bana aittir demişti. Haklıydı, tüm başarısızlığın sorumlusu kendisi ve seçmiş olduğu kadroydu. Gelinen noktaya bakıyoruz ve Türkiye düşüşe devam ediyor diyoruz akabinde başka bir spor haberini okumaya devam ediyoruz.

Soracağım ama hep unutuyorum. Türk futbolu gelişiyor mu?

Garrincha

Dün aksam oynanan Türkiye-Ermenistan maçı ile beraber 4 yıllık Fatih Terim dönemini de arkamızda bıraktık. Milli takımlarda çalışmak birçok zaman teknik direktörler için lig takımlarını çalıştırmaktan zor olmuştur. Lisanslı oynayan binlerce oyuncu arasından 22–24 tanesini seçmeniz gereklidir ve çağırdığınız-çağırmadığınız oyuncular ile daima eleştiri konusu olursunuz. Oyuncuların form durumu, yeni yükselen oyuncuları takip edebilmeniz ve hatta oyuncunun milli maçtan önce oynadığı maçta galip mi mağlup mu geldiğini bile göze almanız gerekebilir bazen. Üstelik senede sadece 7–8 maç oynanması ve de futbolcularla maçlardan bir hafta öncesinde beraber olabilme gibi koşullar da isleri iyice zorlaştırır.

Fatih Terim konusuna geri dönecek olursak, bir önceki milli takim teknik direktörlüğü döneminden çok daha tecrübeli ve kariyerli olarak büyük umutlarla milli takimin başına geçti. Görevi devraldığı Ersun Yanal ise aslında pek başarışız bir grafik sergilememesine rağmen İstanbul basınının ayağını kaydırmasıyla görevinden olmuştu. 4 yıllık Fatih Terim önderliğindeki milli takim karnesine bakarsak, arkamızda büyük bir utanç ve büyük bir sevinç vesilesi olan iki olaya tanık oluyoruz. Birincisi olaylı İsviçre maçı ve diğeri de son Avrupa Şampiyonası’ndaki performansımız. Bu dönemde Fatih Terim’e yapabileceğimiz en büyük eleştiri ise, iskelet bir kadro ve oturmuş bir oyun düzeni kuramayışıdır. Oyun taktiğini her zaman elindeki oyunculara göre ayarlayan Fatih Terim, maalesef olumlu futbol acısından milli takımımıza karakterli bir oyun anlayışı benimsetememiştir. Bu yüzden hep inişli-çıkışlı bir grafik sergileyerek, futbolcuların moral motivasyonuyla bir ileri bir geri gidip durduk. Sonunda arkamıza baktığımızda, Konfederasyon kupasında üçüncü olan Şenol Güneş’in milli takımından bir adim ileri gidemediğimizi acı bir şekilde görmüş olduk.

Fatih Terim istifa edince ilk olarak aklımıza gelen soru yerine yerli mi yoksa yabancı teknik direktör getirileceği oldu doğal olarak. Yerlilerden boşta olan Bülent Uygun, Ertuğrul Sağlam veya Ersun Yanal; uzun süredir gözü milli takim teknik direktörlüğünde olan Mustafa Denizli…

Federasyon başkanının yaptığı açıklamaya göre, TFF ilk tercihini yabancı teknik direktörden yana kullanacağı için bu seçenekleri şimdilik kapalı tutuyoruz.

Yabancılardan ise, yine ilk akla gelenler, Türkiye’yi tanıyan yerli-yabancılar. Bunların başını da Lucescu, Daum ve Gerets çekiyor.

Her fırsatta Türkiye’ye gelmek istediğini belirten veya gazetelere öyle yansıtan Lucescu’nun gelmesi hiç de uzak ihtimal değil. Bir süre önce kalp krizi geçiren ve yoğun tempoda çalışması sakıncalı olan Lucescu için Türk milli takimi iyi bir tercih olabilir.

Bir başka seçenek ise bu sezon Al Hilal takiminin başına geçerek birçok kişiyi şaşırtan Eric Gerets. Çok konuşulan başka bir seçenek ise “Tanjevic modeli” olarak bildiğimiz, Fenerbahçe-Milli takim teknik direktörlüğü modeli temel alınarak Christopf Daum gibi gözüküyor. Fakat Daum’un böyle bir yükün altına girmesi ise küçük ihtimal gibi gözüküyor.

Diğerleri kadar yerli olmasa da daha önce Türkiye’de çalışmış olan Guus Hiddink de milli takim için adi gecen teknik direktörlerden. Şaşırtıcı bir bicimde çalıştırdığı lig takımlarında büyük başarı elde edemeyip, milli takımlarda büyük-küçük demeden önemli basarılar elde eden tecrübeli teknik direktör, milli takımlar kariyerine Türkiye ile beraber kaldıracağı kupaları da eklemek isteyebilir.

Fakat hangisi gelirse gelsin, maaşı çok tartışılan Fatih Terim’den çok daha fazla para isteyecekleri aşikâr. Sanırım yeni dönemle beraber yeni tartışma konuları açılacak.

Bundan sonraki süreçte elbette birçok başka isim de yazılıp çizilecektir, bizim temennimiz, hak edene formanın verildiği, hem Anadolu’nun hem de İstanbul’un milli takimi olabilen, karakterli bir takim izleyebilmektir. Bu yolda bizi başarıya ulaştırabilecek hangi teknik direktör var ise, tüm gücümüzle destekçisi olacağımıza şimdiden söz veriyoruz. Öyle ya da böyle bir turnuvayı daha evimizden izleyeceğiz, artik önümüzdeki turnuvalara bakacağız…

A.Kandemir

Terim nihayet istifa etti. Zahmet oldu Sinyor Terim. Hâlbuki kalıp en azıdan bir 1 Dünya kupasını daha mahvedebilirdiniz. 2006 Dünya kupasından sonra 2010 Dünya kupasını da televizyondan izleyeceğiz millet olarak.

Tff, Fatih Terim’in istifasını hemen kabul etti. Yani asıl suçlunun Terim olduğunu kabul etti. Hâlbuki Terim kadar Tff de suçludur aynı zaman da şimdiye kadar susan İstanbul basını da. Terim’den sonra kim gelmeli soruları havada uçuşuyor. Tabi İstanbul basınına da malzeme çıktı. Zaten karar mercii de onlar değil mi? Hemen bazı isimler ön plana çıkarılır suni kamuoyu yaratılmaya çalışılır. Terim’e 4,5 yıldır ses çıkaramayanlar çözümün parçası olmaya çalışıyorlar. Ne ilginç değil mi?

Gelelim konuşulan isimlere. Tff yabancı olması konusunda fikir birliğine varmış ki bence haklılar. Terim’den sonra getirebilecek her yerli hoca uzun süre çalışma fırsatı bulamaz. Yabancı olarak konuşulan isimlerin başında Lucescu ve Hiddink geliyor. İki isim de çok başarılı. Hele Hiddink gittiği her milli takımı Şampiyonalara götürmesiyle biliniyor. Lucescu’nun artı yönü Türk futbolunu, futbolcusunu ve medyasını çok iyi tanıması. Bence bu iki isim de olabilir. Türk milli takımını taşıyabilir. İki ismin dışında dünyaca tanınmış bir isim de olabilir.

Bundan sonra yapmamız gereken gelecek yeni hocayla yeniden yapılandırmaya gitmek. Kadroyu olabildiğince gençleştirmeliyiz. Yeni bir jenerasyon yaratıp 2-3 Dünya kupası kaldıracak iskelet oluşturmalıyız. Gurbetçi futbolcularımıza gereken değeri vermeli onları küstürmemeliyiz. Tabi tüm bunları yaparken Türkiye Süper liginin de kalitesini arttırmalıyız. TSL’yi İstanbul hegomonyasından çıkarıp tüm Türkiye’yi kucaklayan bir lig haline getirmeliyiz. Fenerbahçe mi Galatasaray mı kavgasını bir yana bırakıp tüm kulüplere aynı açıdan bakmalıyız.

Türk futbolu için herkes elini taşın altına koymalı artık. Yoksa Dünya kupalarını televizyondan izlemeye devam ederiz.

Fredrik

Yine büyük bir turnuva ve yine Türkiye yok. 2002 Dünya 3.lüğü yaşamış takım, 2004 Avrupa şampiyonası ve 2006 dünya kupasına gidememişti. Daha sonra 2008 Avrupa şampiyonasına son 4 takım arasına kalarak yine sükse yapmıştık. Ama şimdi 2010 Dünya kupasına gidemiyoruz.

Gruplar ilk açıklandığı zaman İspanya ile güle oynarız diyorduk. Bu genel olarak ortak kanı olduğu için “diyorduk” diyorum. Gazete manşetlerini hatırlıyor musunuz? “Çok kolay gruba düştük”, “İspanya dışında bizi zorlayan olmaz”, “Bu gruptan elimizi, kolumuzu sallaya sallaya çıkarız” gibi, gibi… Dünya Kupası vizesini alanlar şu an bize elini, kolunu sallaya sallaya Güney Afrika’ya gidiyor. Biz ne yapıyoruz? Şimdiden cola, bira, cips, meşrubat çeşitlerinin siparişlerini verip televizyon karşısına kurulacağımız günlerin hesabını yapıyoruz.

Aslında çok fazla konuşmaya gerek yok. Bosna, Estonya, Belçika beraberlikleri bu takımın daha ilk maçlar bitmeden havlu atacağının göstergesiydi. Gerek kadro seçimleri, gerekse saha kenarındaki agresif hareketleri ile bir türlü “bize göre” doğruyu bulamayan Fatih Terim’in eseridir bu tablo. Bu takım dişe dokunur futbol oynamıyordu. Arkadaş çevremizde oynadığımız maçları değerlendirirken “Bu futbolla gideceksek hiç gitmeyelim daha iyi” söylemlerimizi anımsıyorum. Gerçekten oynadığımız futbol ile Dünya Kupasına gitmeyi hak ediyor muyduk? Bunun cevabını “Evet” olarak verenler varsa eğer, futbol gerçekten sadece futbol değildir.

Şu an basın ne yazmış diye göz gezdiriyorum. Bir de ne göreyim? Birçoğu Fatih Terim’in Fatih Tekke’yi neden almadığını sorguluyor. Fatih Tekke, Rusya ligi başladıktan sonra esmeye başlamıştı. Şimdi mi aklınıza geldi kaleme almak diye sormazlar mı adama? Şu an milli takımı forvetleri formsuz ve ligde 3 golü olan Semih, ligde hiç golü olmayan Nihat, ligde tam anlamıyla istikrar sorununu çözememiş Sercan ve bu sezon Trabzonspor’da yine kaçırdıklarıyla saç baş yolduran Gökhan Ünal. UEFA Avrupa ligi elemelerinde 2, ligde 7 gol atan Fatih Tekke ise kadroda yoktu. Oynadığı 15 maçta toplam 9 gol atan Fatih Tekke kadroda yoktu ama oynadıkları ve attıklarının toplamı Fatih Tekke kadar etmeyen adamlar kadrodaydı. Ama bunu yazmayı akıl edemeyen sözde futbol ulemaları şimdi Fatih Tekke diye resmen ağlıyor. Kafanız o an neredeydi? Ya da yazmaya mı korkuyordunuz!

Sevabıyla, günahıyla Fatih Terim istifasını vermiştir. Ermenistan ile oynayacağımız maçtan sonra milli takımı bırakacağını açıklamıştır. TFF bugün yayınladığı yazı ile istifayı kabul ettiğini açıkladı.

Artık kulislerde milli takımın başına kimin geleceği konuşuluyor. Ülkemizden gösterilen ilk adaylar arasında Ertuğrul Sağlam, yabancı olacaksa Guus Hiddink ve Lucescu isimleri gündeme geliyor.

Kim gelir, kim gelmez onu tahmin etmek şimdilik zor. Ama şu bir gerçek ki taraflı(!) medyamız olduğu sürece o takımın başına gelen her hoca Şenol Güneş gibi, Ersun Yanal gibi çok fazla eleştirilecektir.

Bir başka soru işareti de Fatih Terim’in bundan sonra ne yapacağıdır. Bana kalırsa Bodrum’daki villasında oturup dünya kupası maçlarını izleyecektir. E, koskoca ada satın aldı adam…

Sevgiler,

Garrincha

Aslında bu yazıyı siteyi ilk açtığımız günlerde yazmayı düşünüyordum. Ama bu güne kısmetmiş diyorum ve kısaca meramımı anlatmaya başlıyorum.

Türkiye’de Anadolu takımlarının sürekli hoca değiştirme hobilerinden söz etmek lazım. Hobi diyorum çünkü tüm başarısızlıklar hocaya bağlanıyor ve hoca değişimi yaşanıyor. Futbolla az içli dışlı olan birisine çıkıp “X takım hocasını göndermiş. Yerine kim gelir?” diye bir soru yöneltirseniz, aslında çok vahim bir durumla karşılaşırsınız. Aldığınız cevaplar, Nurullah Sağlam, Güvenç Kurtar, Erdoğan Arıca, Samet Aybaba, Ziya Doğan, Hikmet Karaman, Yılmaz Vural falan olur. Aslında daha çok var.

Peki, her zaman bu ismi geçen hocalar mı suçludur? Kulüp yöneticileri kendilerini ne kadar suçlu bulurlar? Kendilerine hedef olarak neyi koyduklarını biliyorlar mı? Hoca değişimleri her zaman başarıyı getirmez. İstisnai durumlar elbette vardır. Ama mutlak gerçek bu değildir.

Sezona başlanılan hocaya tahammül etmek, en az 1 sene o hocaya şans tanımak neden bu kadar zordur? Sanki hedeflenen başarıya 1 senede ulaşılıyor. Sezona A hocası ile başlayıp beklenmedik birkaç sonuç sonrası yola B hocası ile devam etmek bir kulübe ne kazandırıyor? Ben şahsen daha çok şey kaybettiğini düşünüyorum.

Türkiye’de hocalık yapmak gerçekten çok zor. Hocaların arkasında duran yönetimlerin sayısı bir elin parmak sayısını geçmez. Başarıyı getirecek en önemli durumlardan bir tanesi hocalar ile istikrardır. Hoca ile istikrarı sağlayamıyorsanız, kadroda istikrarı yakalamanız gerekiyor. Bakın Chelsea’nin kadrosuna kimler var. Mourinho’nun çocukları hâlen orada oynuyor. Abram Grant geldi gitti, Guus Hiddink geldi gitti, şu an Anchelotti var. Ama kadro hâlen Mourinho’nun kadrosu. Chelsea bu şekilde başarı hedefliyor.

Türkiye’deki hocaların bu denli günah keçisi ilan edilmelerini şahsen kabul edemiyorum. Bu birazda kendilerinden kaynaklanıyor. Mesela yabancı hocaları görüyorsunuz. Ne kadar profesyoneller değil mi? Takımları çok kötü olsa dahi istifayı düşünmüyorlar. Neden? Çünkü sözleşmelerinde tazminat hakları var. Ama Türk hocalar öyle değil. Evliya Çelebi gibi oradan oraya, şuradan şuraya tabir-i caizse sürgünde gibi dolanıyorlar.

Beşiktaş taraftarı Mustafa Denizli’nin istifasını, Trabzonspor taraftarının bir kısmı Broos’un istifasını istiyor. Bakalım ilerleyen zaman ne gösterecek…

Saygılar,

Garrincha