Gökhan Ünal… O ki, Kayserispor yönetiminin Saraçoğlu stadyumu yanındaki panolara “Satmıyoruz” yazısı eşliğinde resmini astırdığı adam… Üç büyüklerin elinden alınıp, kutsal olmasa da özel olan “9” numaralı formaya layık görülen forvet… Rüzgâr  gibi geldi geçti…

Avni Aker’de hiçbir zaman sevildiğini düşünmüyorum ama bunun sebebinin tamamen kendisi olduğu da muhakkak… Gol ve asist sayısı toplamı 30’a yakın olan bir sezon sonucu, bir oyuncunun Trabzon seyircisi tarafından sevilmemesinin tek sebebi olabilir: HIRS

Gökhan hırsını attığı gollerden sonra taraftarlara yaptığı “sus” işaretleri ile ya da köşe bayraklarına attığı uçan tekmelerle gösterdi sadece… Top kaptırdı, pres yapmadı, koşmadı, koşturmadı. Hazırlanan pozisyonları attı, bazen ise atamadı. Ama asla güvenilen, inanılan bir isim olamadı. Ferrari’sini sattı, yine yaranamadı. O samimiyeti veremedi. Olan yine bizim Avrolara oldu. Ancak hem Gökhan, hem yönetim, hem taraftar, hem de teknik heyet mutlu değilken, Fenerbahçe’nin bu teklifini reddetmek hiç mantıklı olmazdı kanaatimce. Şimdi 1 milyon € civarına Fatih Tekke de alınabilirse, değmeyin Şenol Hoca’nın keyfine…

Son söz de yönetime olsun; Umarım bundan sonra transfer yapılacağı zaman oyuncunun kişiliği ne biraz araştırırsınız… Hem ruhsuz hem de baskıdan kolay etkilenen bir oyuncu, Maradona kalitesinde bile olsa Trabzon’da verimli olamayacaktır.